سلام من به لحظه ای که پر ز شوق رفتن است... بدرود پاییز... سلام زمستان...

جهان پر است از بودن ها و نبودن ها... چه زیباست خاطرات آن بودن هایی که نبودن ها را جبران می کند...

گر بدینسان زیست باید پست
من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوایی نیاویزم
بر بلند کاج خشک کوچه ی بن بست
گر بدینسان زیست باید پاک
من چه ناپاکم اگر ننشانم از ایمان خود٬ چون کوه
یادگاری جاودانه٬ بر طراز بی بقای خاک